Ten czarny, lśniący, bardzo jadowity pająk jest niewątpliwie najlepiej znanym i największym gatunkiem z rodziny omątników. Czarne wdowy są samotnikami, a większość życia zajmuje im czatowanie na owady wpadające w ich sieci.
Na spodniej stronie odwłoka samice mają wyraźną czerwoną plamę w kształcie klepsydry, natomiast rzadziej spotykane samce są mniejsze, mają dłuższe nogi oraz czerwone i żółte plamki po bokach. Jadowite są tylko samice czarnych wdów. Samce oraz młode osobniki nie stanowią zagrożenia.

Misterne sieci

Sieć utkana przez czarną wdowę ma około 30 cm średnicy i wygląda chaotycznie, w rzeczywistości jednak jej struktura jest wyraźnie lejkowata. Pająki te zwykle tkają swoje sieci blisko podłoża, w ciemnych zakamarkach, takich jak dolna część krzewu, bądź też wśród odłamków skał. W chłodniejsze dni można się na nie natknąć w szopach i stodołach. Samica zwisa brzuchem do góry i rzadko opuszcza sieć. Podobnie jak większość pająków czarna wdowa ma słaby wzrok i aby zorientować się w przestrzeni, wykorzystuje zazwyczaj włoski na ciele i odnóżach, reagujące na wibracje, które sygnalizują obecność ofiary w sieci. Pająk może ukąsić w samoobronie jedynie wtedy, gdy zostanie dotknięty lub gdy strzeże jaj. Silny jad rzadko jest śmiertelny dla człowieka, ponieważ pająk wstrzykuje jedynie jego niewielką ilość. Ukąszenie może jednak spowodować ból brzucha przypominający atak wyrostka oraz skurcze mięśni, zwłaszcza na podeszwach stóp, czasami również duszności.

Kanibalizm wśród młodych

Kiedy samiec spotka samicę gotową do kopulacji, umieszcza nasienie w jej ciele za pomocą organów znajdujących się w nogogłaszczkach (małych czułkach na głowie). Następnie samica składa kilka worków z jajami, (maksymalnie po 250 jaj każdy), których pilnie strzeże. Jedwabiste worki w różnych kolorach (od białego do jasnobrązowego), o fakturze przypominającej papier, zawieszone są w sieci. Zaraz po urodzeniu młode zaczynają się nawzajem zjadać, dlatego też zazwyczaj przeżywa zaledwie tylko 1–12 osobników. Nowo wyklute pająki są żółto-białe. W miarę wzrostu, po każdym zrzuceniu egzoszkieletu, ich ciało staje się coraz bardziej czarne, ozdobione różną liczbą czerwonych i białych plamek.